Over dit werk

Gedempte groene lagen, versleten oppervlakken en wegvallende verticale sporen trekken over het doek als fragmenten van een herinnering die langzaam oplost. Het schilderij draagt een stille spanning tussen aanwezigheid en verdwijnen — tussen wat gevoeld werd en wat nooit helemaal gezegd kon worden. Opgebouwd door erosie, schrapen en doorschijnende lagen verschuift het oppervlak voortdurend met het licht en de afstand waarop je kijkt. Sommige tekens voelen bijna architectonisch, andere verdwijnen terug in stilte. Wat overblijft is geen vast beeld, maar het gevoel van iets dat ooit dichtbij was en nu deels verloren is.