Over dit werk
Het schilderij ontvouwt zich in lagen, gebaren en momenten van twijfel. Verf wordt opgebracht, weggehaald, bedekt en opnieuw blootgelegd, tot het oppervlak iets begint vast te houden wat niet te plannen is. De stille taal van textuur trekt me aan, en sporen die aanvoelen alsof ze er altijd al waren. Het werk gaat niet over iets weergeven; het gaat over iets laten ontstaan. Met de jaren gaan mijn schilderijen minder over uitdrukking en meer over ontdekking. Ze vragen me om te vertragen, te luisteren en het proces te vertrouwen in plaats van het te beheersen. Als een schilderij eindelijk af voelt, is dat zelden omdat alles gezegd is. Het is omdat er niets meer bij hoeft.

